Over tijgers en gemiste kansen

Nilgiri Biosphere, een natuurreservaat op de grens van Karnataka, Kerala en Tamil Nadu. Het gebied herbergt een keur aan bijzondere flora en fauna, met als topattractie natuurlijk de tijger. Wij moesten dit geweldige dier nog steeds zien (na onze bijna encounter in Bharatpur). Dus wij op naar de Karnataka zijde van het reservaat, genaamd Bandipur. 

We hadden accommodatie geboekt bij de Forest department van Karnataka in Mysore (soort Staatsbosbeheer). In het natuurpark konden we met bussen op "safari" in het park. Deze bussen bestonden uit grote lompe wagens die in 35 minuten door het park heen scheuren. Ze zijn volgeladen met luidruchtige Indiase toeristen. En als je spotted deer* ziet mag je blij zijn. Met andere woorden niet echt de natuurbeleving die wij zoeken. Aan de andere kant betaal je er ook maar 50 cent voor, dus wat verwacht je.

Uiteindelijk konden we de tweede dag regelen dat we met een jeep van een nabijgelegen (stinkend duur) resort mee konden tegen een vergoeding. Na een hele ochtend daarmee te hebben rondgereden door het gebied besloten we dat we dit ’s avonds nog wel een keer wilden. Omdat ze daarvoor echter speciaal voor ons naar het park moesten komen moesten we dit keer wel de volle mep betalen (ca. 80 euro). We besloten dat het de moeite waard was. We hadden immers van vele van jullie een bijdrage gekregen om juist dit te gaan doen.

Ook de avond safari bleek erg leuk. We hebben tijden naar olifanten gekeken en genoten van het bos. Al met al zeker de moeite waard. Helaas liet de tijger zich wederom niet zien. Wel hebben we voetsporen gezien en alarmroepen van apen** gehoord. In ons fotoalbum kun je de foto’s vinden van het moois dat wij wel hebben gezien.

We zijn wel diep teleurgesteld in hoe de overheid het natuurpark laat zien. Tijdens de bussafari’s wordt niks over het natuurpark verteld. Men scheurt hard rond en stopt lang genoeg bij eventueel wild om een foto te maken, maar daar blijft het dan ook bij. Voorlichting of educatie over deze bijzondere natuur en waarom we het beschermen ontbreekt volkomen. Een gemiste kans naar ons idee. Te meer omdat er groot aantal Indiërs op af komt in het weekend. Het draagvlak en het bewustzijn dat je hier zou kunnen kweken is gigantisch. Maar veel verder dan een bordje met “don’t litter” komen ze niet.

* equivalent van Impala in Kruger park of konijnen in de duinen of fregatvogels op Galapagos. Je struikelt over de beesten en ze zijn al snel niet echt interessant meer.

** de apen laten die alleen horen als er een predator in de buurt is. Omdat we vlak daarvoor verse voetsporen op de weg hadden gezien, was het zeer waarschijnlijk dat er een tijger vlak in de buurt was.