Manieren versus Tradities

“Maak je jas dicht, Doe een das om, was eerst je handen, kam je haren, recht je schouders, denk aan je tanden, blijf niet hangen, recht naar huis toe, spreek met 2 woorden, stel je netjes voor, eet zoals het hoort en zeg U!“

In Nederland worden wij opgevoed met manieren, zo hoort het! Manieren worden erin gestampt vanaf het allereerste moment dat je je eerste woordjes zegt. Manieren zijn het fundament van onze samenleving en van hoe wij met elkaar leven.

Dat zorgt ervoor dat wij af en toe met de grootste verwondering, verbazing en soms zelfs afschuw naar de Indiërs kijken.
Want Indiërs die hebben geen manieren. Je smakt als je eet, bij voorkeur met mond open. Als kerel doe je gewoon je hemd weer even goed terug in je broek  (met open broek natuurlijk) terwijl je met een gast in je hotel staat te praten. Afval gooi je gewoon overal neer. Poepen en plassen doe je in vol zicht naast de weg. Je rochelt luidkeels en spuugt op straat. Hoekjes in gebouwen (met name monumenten) spuug je vol met beetlenut. Je gaat niet in de rij staat maar pikt gewoon voor. Halverwege een gesprek pak je je mobiel en begin je luidkeels met iemand anders te bellen. Met open mond en veel gedoe staar je naar iedere blanke die je ziet, óók als het de 100^ste van die dag is.

Afval op straat

Bruine vlekken van de beetlenut
op de zijkant van de moskee.

Je zou kunnen denken dat mensen hier gewoon asociaal of te dom zijn, te lui of er gewoon geen zin in hebben. Maar dan zie je ze ’s ochtend vroeg zorgvuldig een rode stip (bindi, kumkum of tilak) op hun voorhoofd zetten. Worden alle belangrijke elementen in het leven van de mensen (huizen, foto’s van goden, geliefden en belangrijke personen, auto’s, enz) hier dagelijks behangen met verse bloemen slingers. Staat op iedere straathoek een tempeltje of altaartje. Worden op de grond voor huizen en marktkraampjes iedere ochtend een krijttekeningen (rangoli) gemaakt, voor geluk en voorspoed.  Branden overal olielampjes. Raken mensen de voeten van hun ouders aan als een teken van respect en om een zegening te vragen. En bovenal wordt iedereen begroet met “namaste”, wat zoveel betekend als “ik buig naar u”.

Deuropening bij een familie
koeienhouders IN de stad.
Let op de versiering rond de deurpost.

Starend kindje met Bindi
op het voorhoofd.
Op de straat zijn nog de
tekeningen van rangoli te zien. 

Klein altaartje op een straathoek.
Op de achtergrond een gele koe
voor het Hindu nieuwjaar

Veel van deze tradities zijn onderdeel van een uiting van het geloof van mensen. Toch gaat het ook verder dan dat. Een groot aantal van deze tradities zie je namelijk terug bij al de verschillende geloven in dit land. Boedha, Jezus, Maria, Shiva en Ganesha voor allen brand een lampje en om allen hangt een bloemenkrans.

In ons land is het geloof en de kerk al jaren in verval en maakt het voor vele van ons geen groot onderdeel van ons leven meer uit. Wellicht maakt dat de behoefte aan die manieren juist zo groot. We zoeken iets om met elkaar te delen. Samen dingen op gelijksoortige wijze doen. In Nederland doe je dat door met mes en vork te eten. In India door een bloemenslinger op te hangen.