zaterdag 29 januari 2011

Bouwen, gebouwd, verbouwd, herbouwd….


In NL wonen we in een huis. Warm en met dubbel glas, een CV en een dak waar je op kan vertrouwen bij de ergste herfststormen. We overleven er de winter mee en het is aangesloten op gas, water, licht, internet, telefoon, riool en soms kabel. Maar wat doe je als je geen hypotheek kan afsluiten? Of er is geen betrouwbare water-aansluiting? Dan doe je als de Indiër en bouw je je eigen huis. Zo goed en zo kwaad als het kan. 

Je begint met een fundering van gewapend beton en zet er een skelet van betonnen palen op. Daar tussen metsel je muurtjes, de muren zijn schots en scheef maar dat los je op met heel veel stucwerk. De trap wordt er al ingezet en het dak gestort. Voor de ramen zet je tralies en een deur erin en je bent bijna klaar. Water-aansluiting is mogelijk maar de waterdruk is laag en af en toe is er helemaal geen water. De oplossing is een pomp aansluiten op je binnenkomende leiding en een grote waterton op het dak die je dan volpompt als er wel water is. De elektriciteit leg je ook zelf aan. Even de stoep openbreken en de meter ertussen zetten en klaar is kees. Dunne electriciteitsdraadjes leiden naar verdeelpunten voor alle voorzieningen in het huis. ( Ik moet nog steeds nazoeken hoeveel huizen er hier afbranden door kortsluiting). Je kunt er nu in wonen. Waarschijnlijk lekt het op een aantal punten maar de moesson duurt maar kort en het droogt snel bij 30 graden.

Omdat mensen vaak niet voldoende geld hebben voor een volledig huis worden de woningen laag voor laag gebouwd. Naarmate inkomsten binnen komen wordt er meer geld in het huis gestopt. Zo groeit de woning bijna organisch. Laag voor laag, soms zelf kamer voor kamer wordt het gebouw uitgebreid. Wat vroeger de slaapkamer was, wordt een woonkamer en later een badkamer. Ook electriciteits- en waterleidingen groeien letterlijk door de woning heen, mee met de behoefte.

Een typisch huis in India is dus vierkant met de wapening van het beton dat uit het dak steekt en leidingen en kabels die in en uit het gebouw slingeren. Langzaam bouwen ze de huizen steeds hoger met steeds meer lagen. Dit leid ertoe dat er huizen enorm uitsteken boven de rest, maar ook dat de fundering misschien niet berekent was op 5 woonlagen op elkaar. Omdat iedereen zich toch wil onderscheiden van de rest worden de huizen in de meest fantastische kleuren geschilderd.

Dagelijks verbazen wij ons over de bouwsels. In Nederland kennen wij Welstandcommisies, bouwbesluiten en arbonormen. In India kent men dat-wat-werkt-en-goedkoop-is. Dit leidt tot een allegaartje van huizen die allemaal op elkaar lijken en toch uniek zijn. Chaos in orde.

  





6 opmerkingen:

  1. En ik zou willen dat het in Nederland iets meer zo zou werken.
    Maar dan wel veilig misschien.

    Trouwens, Die foto's van Jaipur...
    Zijn die van mij of hebben wij exact het zelfde gevoel voor compositie?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. volgens mij hanteren zuid-europeanen ook deze tactiek:)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hihi paps en mams zouden maar wat blij zijn als de welstands- en bouw- en omgevings- en buren commissies niet meer zouden bestaan ;-) Misschien toch maar naar India verhuizen dan, lekker warm!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. zo herkenbaar... Delhiitische kranten geven regelmatig bericht van alledgedly aannemers die bouwvoorschriften alledgedly aan hun laars lappen waardoor het huis alledgedly is ingestort. De vrouw des huizes werd alledgedly hysterisch...

    Ik heb een keer een bericht gelezen waarbij het huis in casu was ingestort door de lading aan openbare electriciteitskabels die ze erbij hadden geklust.

    Net chapatti's wezen bakken... volkomen mislukt, maar wel de keuken vol met smog en die onmiskenbare geur!

    Groet, Hedwich,

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Bij deze geef ik graag alle eer voor de bovenstaande foto met de meest geweldige compositie allertijden aan onze allerliefste Lonneke!

    BeantwoordenVerwijderen