Het is stil geworden. In de het kabbelende leven van Goa zijn wij even tot stilstand gekomen. Het reizen gelaten voor wat het is, voor nu. We kwamen hier 2 weken geleden vol plannen. Na een 24 uurs treinreis vanuit Rajastan (noord-India) kwamen we heelhuids aan met de trein in Madgaon. Ondanks dat de reis boven verwachting goed was gegaan waren we moe en kapot. Maar Goa ontving ons met open armen, zo bleek.
Het begon met wondermooi kindergezang in de bus van Madgaon naar Benaulim. Een spontane gebeurtenis in de bus waarbij een groepje kinderen niet ouder dan 10 jaar begon mee te zingen met muziek van de buschauffeur. De laatste spanning van de reis viel van ons af en we wisten toen dat alles echt weer goed was.
Aangekomen in Benaulim was het plan om hier maximaal 2 dagen te zitten en zo snel mogelijk een betere plek te vinden in het (naar verluid) meer rustige zuiden van Goa. We vonden een klein hotelletje met wonderschone kamer met bed, douche, 2 balkonnetjes, een aanrecht en vooral een koelkast! En dat alles voor een fijn bedrag binnen ons budget. Een kamer waar we geen betere voor konden vinden zo bleek. Zuid-Goa bleek net zo duur ( zo niet duurder) als de meeste tenten in Benaulim. Daarnaast bleek al snel dat onze hoteleigenaar de prijzen van zijn kamers met de kerst gewoon gelijk hield (en niet ver 2- of soms 3-voudigde zoals sommige andere tenten doen). En zo besloten we uiteindelijk om toch niet verder te kijken en gewoon hier te blijven.
Zo sukkelden we langzaam in slaap in dit toeristische, niet echt Indiaas dorpje. Met een ritme van uitslapen, ontbijten (soms zelf gemaakt, meestal in een restaurantje), naar het strand, terug naar het hotel om te douchen en daarna avondeten. Wat 2 dagen had moeten zijn, werd 4 dagen, al snel een week en voor we het wisten, zitten we hier nu al 2 weken.
Na een week keken we elkaar toch verschikt in de ogen. Was dit nou wel de bedoeling van onze reis?! Moesten we niet het avontuur opzoeken, rondreizen en dit geweldige en bijzondere land beleven? Maar weet je, we kwamen hier ook om onszelf weer te vinden, om belangrijke beslissingen te nemen, om uit te rusten na een turbulent jaar en vooral om van elkaar te houden. En hier in Goa kunnen we precies dat doen.
lijkt wel een trouwfoto met die linten erachter. lekker genieten schatten. reistijd genoeg over:)
BeantwoordenVerwijderende kerst is hier wit en iedereen probeert over wegen te glibberen naar familie of met de trein te gaan (wat een evenredig slechte onderneming is). Dus Arie, Plien en ik zijn lekker thuis aan het rondhangen. Terwijl die kleine door het huis stapt op haar sneeuwboots (daar kun je namelijk heel goed mee stampen - en dat is grappig), arie snottert want hij heeft een beetje griep en ik waggel een beetje want die buik is wel zwaar aant worden. Ieder zo zn eigen loopje he:) Gelukkig is de zon inmiddels gaan schijnen en dat is wel fijn want de sneeuw smelt dan misschien nog wel een beetje... wie weet!
Lekker genieten in Goa en van elkaar. Da's toch prima! Dikke kussen van on5,5
Tja en soms gebeurt dat in India. Je vind jeself op een mooi plekje en je blijft hangen en chillen. Fijn om te horen! Geniet ervan!
BeantwoordenVerwijderenMooi foto ook, tis wel duidelijk te zien dat Freek nooit zichzelf met zonnebrand insmeert!!
Freek je lijkt wel een neger...
BeantwoordenVerwijderenGeniet ervan.
Avontuur is niet altijd nodig.