Money! Pompompiedom It’s a hit.

Dit blog gaat over geld. Harde Rupee’s, klinkende munten en vervuilde biljetten. Geld, iets wat ons al 3 maanden bezig houdt. Niet dat we problemen hebben of dat we ons zorgen moeten maken (dankzij jullie allemaal), maar omdat het hier altijd een probleem is, geld.

Men betaald hier met de Rupee. Als eerste even kort de feiten. $1 geeft 48 Rupee, €1 geeft 58 rupee en 1 pound geeft 65 Rupee. Ik reken momenteel om met de regel: 100 rupee = €2. Dit is 16% te duur gerekend maar het is wel makkelijk. Omrekenen doen we weinig, vaak is het bedrag zo klein dat het geen verhouding meer geeft. Bijv. een kopje thee kost Rs.5 dat is dus €0,10. Grotere bedragen rekenen we soms nog wel om, maar dat is meer om het budget in de gaten te houden. Bijv. Rs. 5000 voor een vliegtuig van Bangalore naar Mumbai klinkt leuk, maar toch even omrekenen ter controle. (€100)

De biljetten en munten zijn een verhaal apart

De munten zijn 1,2,5,10 rupee. 1 en 2 kom je heel vaak tegen en lijken erg veel op elkaar. Iedere keer weer zitten we te turen naar de muntjes in onze hand.  De 5 rupee-munt is bezig het biljet te vervangen en dat is hard nodig. Alle biljetten die ik tot nu toe tegen ben gekomen zijn vuil tot smerig. De 10 rupee-munt heb ik tot nu toe 1 keer gezien, ik krijg er een beetje een zilveren rijksdaalder gevoel bij (oow nostalgie!).

1 en 2 Rupee munten en
 een briefje en een 'gouden' munt van 5 roepie

Het grote probleem is dat biljetten vuil kunnen worden, ze kunnen scheuren en je kan erop schrijven. En dat gebeurt dus op grote schaal. Vrouwen stoppen hun geld in hun BH omdat ze geen zakken hebben in hun Saree, mannen stoppen het in bezwete borstzakjes, of in kleffe broekzakken. Kortom ze zijn af en toe te smerig voor woorden. Met name in het noorden kom je de meest aan gort gebruikte biljetjes tegen. Het maakt niet uit hoe slecht een briefje er uit ziet; hij wordt gebruikt. TOTdat er een scheur in zit…dan wil niemand hem meer. Met name in het begin letten we niet zo op de biljetten en kregen regelmatig gescheurde briefjes toegeschoven. Je merkt dat de bank op grote schaal nieuwe biljetten print maar dat het gewoon niet bij te houden is. Vooral de 500 biljetten worden nu op grote schaal verspreid. Regelmatig kregen we nieuwe biljetten met opvolgende nummers uit de pinomaat. 

opeenvolgend genummerde
biljetten van 100 Rupee

Een goed en een kapot
 briefje van 10 Rupee

En toch hebben veel winkeliers geen wisselgeld. Overal krijg je de vraag: You have change? Vaak heb ik ook geen wisselgeld want de bank geeft me Rs.500 biljetten en geen Rs.10 biljetten. Sommige winkels zijn erop overgestapt om snoepjes van Rs.1 te geven in plaats van een muntje. De eerste keer is dat wel grappig maar bij het derde smerige snoepje van de dag begin je toch zeuren om je wisselgeld. De Cafe Coffee Day (onze vaste koffiestek), een bekende “no change” tent, kreeg het voor elkaar om een pak kauwgom te geven i.p.v. Rs. 7 aan wisselgeld. Ik heb ook vaak meegemaakt dat ik Rs.49 moest betalen en Rs.50 gaf om vervolgens nooit meer iets te horen over de Rs.1 wisselgeld. Als je er dan naar vraagt is de enige opmerking “no change” en is de zaak daarmee afgedaan.

Het gedoe is enerzijds gewoon hilarisch, anderzijds enorm vermoeiend. Je raakt er aan gewend. En ach de Indiërs nemen zichzelf ook niet echt serieus ermee, zo blijkt maar weer uit deze reclame…