Zoete Meuk

Als Indiers ergens van houden dan is het koken. Het eten hier is geniaal. Om te beginnen is (afhankelijk van waar je bent) 60 to 100% van het eten vegetarisch. In Nederland kan ik maximaal uit vijf dingen kiezen als we uit eten gaan. De keuze is dan snel gemaakt. Maar hier…hier staat de kaart vol met het ene na de andere heerlijke creatie, Kofta, korma, paneer, samosa en thali. Watertandend heerlijk gewoon. En door zijn overvloed raak ik totaal van de leg. Ik weet niet meer wat ik moet kiezen en betrap mezelf regelmatig van eindeloos naar een kaart staren. Ik kan niet kiezen!



De vrouw doet hier het volledige huishouden en kookt altijd (behalve in restaurants dan willen mannen nog wel eens met het bijltje hakken). Zij heeft dan ook extra veel tijd om te koken. Sterker nog, een goede vrouw kan goed koken (vind men hier). Dus wil je een waardevolle vrouw zijn, dan kook je de sterren van de hemel. Met als gevolg dat veel van de gerechten en recepten hier met zorg worden bereid en vooral erg bewerkelijk zijn. Even koken, is er hier nou niet echt bij. Alles wordt met de hand gemaakt, van kruidenmengsel tot fruitsapje, van chapati tot yoghurt. Alles wordt vanaf de basis gemaakt. Ieder huishouden heeft bijvoorbeeld zijn eigen bacteriecultuur voor de yoghurt, of beter Curd. Dit wordt bijna dagelijks vers gemaakt van ondermeer melk en oude curd. Dat zorgt er dus ook voor dat de curd dus ook steeds anders smaakt. Temeer omdat wat oudere curd wat zuurder is dan hele verse curd.

Maar waar men echt in uitblinkt dan is het de zoete meuk. Niks zo lekker als de zoetigheden die hier in elkaar worden gezet. En bewerkelijk tot en met! Melk inkoken, suikerwater maken, rozenjam en kokosrasp. Je maakt niet ´even´ wat lekkers. Je bent uren bezig. Het voordeel is dan wel weer dat je het in grote hoeveelheden kunt maken. Logisch gevolg is dus dat het veel op straat wordt verkocht. Stalletjes vol met zoetigheden; Jalebi, Gulab jamun, Barpee, Kalkan, Barfi, Pedla. Zeg maar dag, dag tegen je glazuur.